ਡਾਕਟਰ ਚੰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ

ਡਾਕਟਰ ਚੰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ
ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਦਾ
ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ, ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਦੇ
ਟੀਕਾ ਲਾਓਣ ਦੀ ਬਜਾਏ
ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਸ਼ੀਸ਼ੀ ਵਿੱਚ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਦਵਾਈ ਪਾ ਕੇ ਦਿੰਦਾ ਸੀ
.......ਮਿੱਠੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ......
ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਲਈ ਕਿ
ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਹੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ
ਇਹ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਕਿੱਦਾਂ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਵਹਿੰਦੇ ਖੂਨ ਨੂੰ
ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੀ ਪੱਟੀ ਨਾਲ
ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ
...... ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਅਜੀਬ ਸੁਮੇਲ ਸੀ.....
ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ
ਕਿਓਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ
ਡਾਕਟਰ ਬਣਿਆ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ
ਬਹੁਤ ਹੁਬ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ
ਦਵਾਈ ਲੈਣ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਪਿਆ ਕਰਨਾ
........ਸੋਚ ਲਈ ਸਫਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ.......
ਪਰ ਨਾ ਤਾਂ ਹੁਣ ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਰਿਹਾ
ਨਾ ਹੀ ਵਗਦੇ ਖੂਨ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ
ਤੇ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਵੀ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਝੱਲਦਾ
ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾ ਕੇ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਐਨਾ ਨੇੜਿਓਂ
ਦੇਖਦਾ ਦੇਖਦਾ ਆਪਣੀਆਂ ਉਪਲਭਦਿਆਂ
ਵੀ ਭੁੱਲ ਚੁੱਕਾ ਹੈ..........
..... ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਯਾਦ ਹੈ.....
ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ......
..... ਮੈਂ ਭੁੱਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ........
ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਚੰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ....