ਤੂੰ ਵੀ ਕਦੇ .........
ਆਪਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਪਗਡੰਡੀ 'ਤੇ ਚਲ ਕੇ ਵੇਖੀਂ
ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕਿੱਕਰਾਂ.....
ਸਮੇ ਦੀਆਂ ਮਾਰਾਂ ਝੱਲਦੀਆਂ ਦਿੱਸ ਜਾਵਣ
ਹੋ ਸਕਦਾ ਕਿ.......
ਓਹ ਤੈਨੂੰ ਠੰਡੀ ਛਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਨਾ ਦੇ ਸਕਣ
ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ....
ਕਿ ਉਹਨਾ ਦੇ ਸੁੱਕ ਕੇ ਡਿੱਗੇ ਪੀਲੇ ਫੁੱਲਾਂ 'ਚੋਂ.....
ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨ ਭੌਂਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾ ਆਵੇ
ਪਰ ਮੇਰੇ ਅਰਮਾਨਾਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਹੀ......
ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਸਲ ਕੇ ਵੇਖੀਂ
ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਦੀ ਕੋਈ ਛਾਪ.....
ਤੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਪੋਟਿਆਂ 'ਤੇ ਛੱਡ ਹੀ ਜਾਣਗੇ
ਮੇਰੇ ਹੋਂਸਲੇ ਵਾਂਗ ਟੁੱਟ ਕੇ ਡਿਗੀਆਂ.....
ਕੁਝ ਟਾਹਣੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਤਾਂ ਸੰਭਲ ਕੇ ਚੱਕੀਂ
ਤੈਨੂੰ ਛੁਹਨ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕੰਡਾ......
ਕਿਤੇ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਵੇ
ਫਿਰ ਇਹ੍ਨਾ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ.....
ਆਪਣੀਆਂ ਮਜਬੂਰੀਆਂ ਦਾ ਸੇਕ ਦੇ ਕੇ....
ਕੁਜ ਪਲ ਮ੍ਗਦਾ ਰੱਖੀਂ
ਫਿਰ ਵੇਖੀਂ, ਸਵਾਹ ਹੋਣ ਤੱਕ......
ਤੈਨੂੰ ਨਿਗ੍ਹਾ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੀਆਂ
No comments:
Post a Comment