ਜੋ ਰਸਤਾ ਚੁਣਿਆ ਦੁਨੀਆ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਾਓਣ ਲਈ,
ਅਸੀਂ ਛੱਡ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਹਵਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਪਗਡੰਡੀ ਪੈ ਚੱਲੇ|
ਓਏ ! ਬੰਦੇ ਬਣ ਕੇ ਆਏ ਸੀ, ਤੇ ਬੰਦੇ ਬਣ ਕੇ ਤੁਰ ਜਾਣਾ,
ਬੰਦੇ ਦੀ ਕਦਰ ਹੇ ਪਾ ਲਵੋ, ਇਹੀਓ ਸੱਭ ਨੂੰ ਕਹਿ ਚੱਲੇ|
ਕੁਝ ਰਾਹੀਂ ਪਾਓਂਦੇ ਪਾਓਂਦੇ, ਖੁੱਦ ਹੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਬਣ ਬੈਠੇ ਨੇ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਗਵਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਕੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਚੱਲੇ|
ਜੋ ਜਾਨ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ ਲਾ ਗਏ, ਇਸ ਕੌਮ ਲਈ, ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ,
ਉਹ ਮੁਸਕਰਾਓਂਦੇ ਪਏ ਨੇ, ਸੁੱਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਥੱਲੇ|
ਸੌਂਹ ਖਾ ਲਈ ਇਸ ਸਮਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਨਾਹ ਨਾ ਮੰਨਣ ਦੀ,
ਸੱਬ ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਬੰਦੇ ਨੇ ਰਹਿ ਗਏ ਕੱਲੇ|
ਹਰ ਕੋਈ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੀ ਹੈ, ਪੰਡ ਵਾਦਿਆਂ, ਦਾਅਵਿਆਂ, ਲਾਰਿਆਂ ਦੀ,
ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਮਾਰਾਂ ਝੱਲਦੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਖੰਡਰ ਢਹਿ ਚੱਲੇ|
No comments:
Post a Comment