ਆਪਣਿਆਂ ਦੀ ਇਸ ਭੀੜ ਕੋਲੋਂ,
ਇਕ ਸ਼ਖਸ ਨਿਮਾਣਾ ਮੰਗਦਾ ਏ|
ਕੋਈ ਇੱਕ ਹੰਝੂ ਝੋਲੀ ਪਾ ਦੇਵੇ
ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਫ਼ਰ ਸੁਖਾਲਾ ਲੰਘ ਜਾਏ|
ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ,
ਆਖਰੀ ਸਾਹ ਨੂੰ ਸਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ|
ਜੋ ਕੰਢਿਆਂ 'ਚ ਖਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ,
ਕੰਢੇ ਪਾਰ ਉਸ 'ਚੋਂ ਲੰਘ ਗਏ|
ਕੋਈ ਇੱਕ ਹੰਝੂ ਝੋਲੀ ਪਾ ਦੇਵੇ
ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਫ਼ਰ ਸੁਖਾਲਾ ਲੰਘ ਜਾਏ|
ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ,
ਭਾਵੇਂ ਰੋਕਣਾ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ
ਮੈਂ.., ਜਿਸ ਭਰਮ 'ਚ ਜਿਉਂਦਾ ਸੀ
ਉਹ ਵੀ ਧੁਰ ਮੇਰੇ ਹੀ ਸੰਗ ਜਾਏ
ਕੋਈ ਇੱਕ ਹੰਝੂ ਝੋਲੀ ਪਾ ਦੇਵੇ
ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਫ਼ਰ ਸੁਖਾਲਾ ਲੰਘ ਜਾਏ|
ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਉਹ ਅਵਾਰਾ ਕੁੱਤੇ,
ਸੋਚੀਏ ਤਾਂ, ਸਾਥੋਂ ਵਧ ਹੀ ਸੁੱਤੇ|
ਕੋਈ ਜਮਾ ਕਰੇ, ਬੈਠੇ ਰਾਖੀ ਉੱਤੇ,
ਫਿਰ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਨੰਗ ਜਾਏ|
ਕੋਈ ਇੱਕ ਹੰਝੂ ਝੋਲੀ ਪਾ ਦੇਵੇ
ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਫ਼ਰ ਸੁਖਾਲਾ ਲੰਘ ਜਾਏ|
ਕੋਰੇ ਕਾਗਜ਼ 'ਤੇ ਦੁਨੀਆਦਾਰੀ,
ਕੁਝ ਖੁਦ ਬਣੀ, ਕੁਝ ਮੈਂ ਉਸਾਰੀ|
ਉਹ ਲੜਾਈ, ਜੋ ਮੈਂ ਹਾਰੀ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਢੰਗ ਆਏ|
ਕੋਈ ਇੱਕ ਹੰਝੂ ਝੋਲੀ ਪਾ ਦੇਵੇ
ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਫ਼ਰ ਸੁਖਾਲਾ ਲੰਘ ਜਾਏ|
No comments:
Post a Comment