ਨੀਵਾਂ ਰੈਣ-ਬਸੇਰਾ

ਉੱਥੇ ਵਿਹੜਾ ਛੱਤ, ਮਕਾਨ ਬਣਾਓਣਾ
ਸੀ ਝਗੜਾ ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ...
ਇੱਥੇ ਉੱਚਾ ਚਾਨਣ, ਉੱਚਾ ਨ੍ਹੇਰਾ
ਨੀਵਾਂ ਰੈਣ-ਬਸੇਰਾ.....

ਚਿੱਟੀ ਧਰਤ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਅੰਬਰ
ਕਾਹਦੀ ਪਰੀ-ਲੋਕ ਇਹ ਦੁਨੀਆ
26ਵੇਂ ਸਾਲ'ਚ ਦੁਖਦੇ ਗੋੱਡੇ
ਨਾ ਦੇਸ ਮੇਰੇ ਕਦੇ ਸੁਣਿਆ
ਤੁਰ ਕੇ ਖੇਤ ਸੀ ਗਾਹ ਛੱਡੀਦਾ
ਜਿੰਨਾ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰਦੀ ਘੇਰਾ
ਇੱਥੇ ਉੱਚਾ ਚਾਨਣ, ਉੱਚਾ ਨ੍ਹੇਰਾ
ਨੀਵਾਂ ਰੈਣ-ਬਸੇਰਾ.....

ਕੋਈ ਤਨ ਦਾ ਕੋਈ ਮਨ ਦਾ
ਰੋਗੀ ਹਰ ਇੱਕ ਬੰਦਾ
ਜ਼ਮੀਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲ ਪਾਈ ਬੈਠੇ
ਸਭ ਦਾ ਇਹੋ ਧੰਦਾ
ਨਿਗ੍ਹਾ ਟਿਕਾਈ ਬੈਠੇ ਜੇਬ ਤੇ
ਕੀ ਤੇਰਾ ਕੀ ਮੇਰਾ
ਇੱਥੇ ਉੱਚਾ ਚਾਨਣ, ਉੱਚਾ ਨ੍ਹੇਰਾ
ਨੀਵਾਂ ਰੈਣ-ਬਸੇਰਾ.....

ਖੁਦ ਚੁਣਿਆ ਸੀ ਦੇਸ ਬਿਗਾਨਾ
ਚਾੜ੍ਹ ਉਮੀਦ ਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ
ਸਹੀ ਆਂਦਾ ਸੀ ਬਾਪੂ
ਤੈਨੂੰ ਮੁਬਾਰਕ ਮਿੱਠੀਆਂ ਜੇਲ੍ਹਾਂ
ਸ਼ਾਇਦ ਦੁਖੜੇ ਬੈਠ ਸੁਣਾ ਨਾ ਪਾਵਾਂ
ਜਦ ਵੀ ਪਾਇਆ ਫੇਰਾ
ਇੱਥੇ ਉੱਚਾ ਚਾਨਣ, ਉੱਚਾ ਨ੍ਹੇਰਾ
ਨੀਵਾਂ ਰੈਣ-ਬਸੇਰਾ...