ਕਮਲੀ

ਕਦੇ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦੀ, ਕਦੇ ਮੰਨ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਕਦੇ ਆਪੇ ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਏ|
ਕਦੇ ਸੋਚਾਂ ਕਮਲੀ ਝੱਲੀ ਉਹ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਿਉਂ ਐਨਾ ਕਰਦੀ ਏ ?

ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਖੁਸ਼-ਫਹਿਮੀ ਹੁੰਦੀ, ਕਿ ਰੱਬ ਨੇ ਗੁਣ ਐਨੇ ਦਿੱਤੇ ਨੇ|
ਫੇਰ ਇਹ ਸੋਚ ਅਸਮਾਨੋਂ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ, ਕਿ ਮੈਂ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਦਿਲ ਜਿੱਤੇ ਨੇ|
ਜਿਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਿਆ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਸੌ-ਸੌ ਦੁਖੜੇ ਜਰਦੀ ਏ|
ਕਦੇ ਸੋਚਾਂ ਕਮਲੀ ਝੱਲੀ ਉਹ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਿਉਂ ਐਨਾ ਕਰਦੀ ਏ ?

ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਜੁੜੀ ਮੇਰੀ ਨਾਲ ਉਹਦੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ|
ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਫਿਰ ਫਿਕਰ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਸੌਂਹ ਆਪਣੀ ਮੈਂ ਖਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ|
ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰੋਂਦੀ ਏ, ਪਰ ਸੌਂਹ ਮੇਰੀ ਖਾਣੋ ਡਰਦੀ ਏ|
ਕਦੇ ਸੋਚਾਂ ਕਮਲੀ ਝੱਲੀ ਉਹ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਿਉਂ ਐਨਾ ਕਰਦੀ ਏ ?

ਕਦੇ ਕਹਿੰਦੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬੁਰਾ ਨਾ ਕੋਈ, ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰੇ ਨੂੰ ਹੀ ਅਪ੍ਨਾ ਲੈਂਦੀ|
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬਿਤਾਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਜਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਕਹਿੰਦੀ|
ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗੂ ਦੂਰ ਜਾਣ ਤੋਂ, ਹਰ ਪਲ ਰਹਿੰਦੀ ਡਰਦੀ ਹੈ|
ਕਦੇ ਸੋਚਾਂ ਕਮਲੀ ਝੱਲੀ ਉਹ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਿਉਂ ਐਨਾ ਕਰਦੀ ਏ ?

ਪਿਆਰ ਉਹਨੂੰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਇਲਜ਼ਾਮ ਇਹ ਲਾਓਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ|
ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਜ ਕੇ ਗੁੱਸਾ ਕੱਢ ਲੈਂਦੀ, ਫਿਰ ਬੇ-ਸ਼ਰਮ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ|
ਪਰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕੋਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਉਹ ਕਰਦੀ ਏ|
ਕਦੇ ਸੋਚਾਂ ਕਮਲੀ ਝੱਲੀ ਉਹ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਿਉਂ ਐਨਾ ਕਰਦੀ ਏ ?

ਨਿੱਤ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਮੇਰਾ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ, ਫਿਰ ਖੁੱਲ ਕੇ ਉਸਤੇ ਹੱਸਦੀ ਏ|
ਸੂਰਜ ਕਦ ਚੜਿਆ ਤੇ ਕਦ ਡੁੱਬਿਆ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਏ|
ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਕੌਣ ਬਿਨ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਉਹਦੇ ਦਾ ਦਰਦੀ ਏ|
ਕਦੇ ਸੋਚਾਂ ਕਮਲੀ ਝੱਲੀ ਉਹ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਿਉਂ ਐਨਾ ਕਰਦੀ ਏ ?

ਕਿੰਨੇ ਵਰ੍ਹੇ ਬੀਤ ਗਏ ਕੱਠੇਆਂ ਨੂੰ, ਕਾਸ਼ ਉਮਰ ਵੀ ਐਦਾਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇ|
ਉਹਦੀ ਰੂਹ ਦਾ ਹਸਦਾ ਰੰਗ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰੰਗ ਜਾਵੇ|
ਕੀ ਪਾਓਣਾ ਸ਼ਗਨਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਨਿੱਤ ਬੈਠ ਸਲਾਹਾਂ ਕਰਦੀ ਏ|
ਕਦੇ ਸੋਚਾਂ ਕਮਲੀ ਝੱਲੀ ਉਹ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਿਉਂ ਐਨਾ ਕਰਦੀ ਏ ?